Mały piesek w wieku ok. 2.5 roku błąkał się od „zawsze”. Mieszkał w krzakach …… Nikt nie zaopiekował się nim, nie pomógł mu. Nikogo nie interesował taki mały, bezdomny pies.
Psiak jest bardzo przyjacielski, radosny. Przytulony przez pana-wolontriusza wtulił się i zapłakał (w oczach miał łzy!!). Bo chyba pierwszy raz ktoś zainteresował się nim, ktoś okazał mu odrobinę serca, ktoś przytulił go. Dostał imię Floks.
Nie pozwólmy, aby kolejną 3-cią zimę spędził na dworze!!!
Pilnie szukamy dla niego domu.

Znajduje się pod opieką Fundacji w Obronie Zwierząt „MAJA”

Kontakt: p. Joanna tel. 0 507 132 363

wiecej na link

darmowe ogłoszenia | darmowe ogłoszenia |darmowe ogłoszenia

——————————————————————————–

Witajcie, znajoma kobieta zatroszczy sie pod swoim dachem pieskiem max wzrost do kolana, chciałaby szczeniaczka, nie suczke!- piesia.
Ma 17-letnia corke, i 10-letniego synka.
Pani jest bardzo mila, ciepla i kocha zwierzatka, dofinansowywuje raz na jakis czas tutejsze schronisko.
Prosze pomozcie, ja sama zaadoptowalam piesia, jezeli bedzie potrzeba sprawdze dokladnie domek i warunki, spisze umowe adopcyjna.
Najlepiej zeby piesek byl z okolic poniewaz nie ma mozliwosci odbioru pieska poza miastem, ja rowniez chwilowo nie dysponuje samochodem.
Jesli jeszcze potrzeba jakis informacji piszcie ja zapytam.
Prosze wklejajcie zdjatka psinek szukajacych domeczku.
Monika Tarnów
wiecej na link

ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia

Sprzedam szczeniaczki Labrador retriever.
Jedną czarną i jedną biszkoptową suczkę (obecnie mają 5 tyg.)
Maluchy są odrobaczone posiadają książeczki zdrowia
19 czerwca będą szczepione. Rodzice są wolni od dysplazji.
Mamusia jest suczką rodowodową(bez metryczki za to z tatuażem)
Szczeniaczki są b.ładnie zbudowane, troskliwie hodowane w domowych
warunkach, dokarmiane karmą royal canin starter dla szczeniaczków.
odbiór po19 czerwca

Kontakt :
512218256
(74)8432770

—————————————————————————————
ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia

Pluto – żółty pies z czarnymi uszami i obrożą na szyi, towarzyszący Myszce Miki w jej filmowych i komiksowych przygodach. Jako imiennik planety Pluton, pojawił się kilka miesięcy po jej odkryciu. Wierny swojemu panu, mający jednak niebywały talent do wpadania w tarapaty. Kochliwy, wrażliwy, zazwyczaj tchórz, jednak w decydujących momentach bohater jakich mało. Ma więcej szczęścia niż rozumu. W niektórych kreskówkach przedstawiany jako owczarek, co jest nieprawdą, ponieważ Pluto to typowy mieszaniec. Uważa się że Pluto może być psem rasy Bloodhound.

—————————————————————————————
ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia

Najprawdopodobniej najwierniejszy pies świata. W latach 90. przez rok czekał na krakowskim rondzie Grunwaldzkim na swego pana, który w tym miejscu umarł. Psina błąkała się po mieście, aż zginęła pod kołami pociągu. Za wierność postawiono Dżokowi pomnik na krakowskich bulwarach wiślanych.

—————————————————————————————
ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia

Jednym z najbogatszych psów świata był Angel, owczarek należący do księżnej Ludwiki Thurn und Taxis. Zapisała mu ona dom i 500 tys. marek. Angel miał też do dyspozycji czteroosobową służbę. Swoją panią przeżył o pięć lat.

—————————————————————————————
ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia

Tą historią żył cały świat. Był rok 1959, małe miasteczko w Kalifornii. Czwórka dzieci nie wróciła do domów. Mijały dni. Lokalna gazeta spekulowała: “To prawdopodobnie porwanie”. Po wsi błąkał się pies. Ludzie go przepędzali, bo kradł. Ze sklepu wyniósł bochenek chleba, z gospody kiełbasę. Po ośmiu dniach kłusownik usłyszał płacz. W wyrwie po drzewie znalazł dzieci. Opowiedziały, co się stało. Przeżyły, bo jakiś pies “rzucał im jedzenie”. Ludzie ze wsi nazwali go Cute, co znaczy Bystry. Szukali go, pies jednak zniknął

—————————————————————————————
ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia

Pochodzenie nowofundlanda jest nadal nie wyjaśnione. Osnute mgiełką tajemnicy i brakiem jakichkolwiek namacalnych i jednoznacznych dowodów. Pies ten prawdopodobnie należy do nielicznej grupy psów miejscowych kontynentu północno – amerykańskiego. Do Nowej Fundlandii przybył on prawdopodobnie z końcem XVII wieku, lecz wśród kynologów nie ma zgodności co do bezpośrednich przodków nowofundlanda. W rozległej literaturze kynologicznej spotkać możemy teorie, iż zwierzęta te pochodzą od: labladora, pociągowych psów skandynawskich, leonbergera, bernardyna, górskiego psa pirenejskiego, kuwasza, mastifa tybetańskiego i portugalskiego psa wodnego. Oczywiście, żaden z autorów nie wymienia wszystkich ras równocześnie, lecz zostały one zebrane w całość, aby przedstawić tę zadziwiającą różnorodność teorii i ras lub ówcześnie typów, które mogły przyczynić się do powstania tego pięknego i dumnego psa.

Nowofundland jest psem łagodnym i wyrozumiałym. Kochającym i opiekuńczym w stosunku do swojej rodziny i właścicieli. Nie oznacza to jednak, że ten majestatyczny, radosny i przedsiębiorczy o wrodzonej delikatności i łagodności pies nie stanie na wysokości zadania gdy ktoś lub cos zagrozi bezpieczeństwu jego rodziny.
Jego zrównoważony charakter i duża inteligencja predysponują go do roli wspaniałego psa rodzinnego.

Za ważne uważam również, poruszenie tematu dotyczącego obrośniętego już legendą zamiłowania do wody nowofundlanda. Nie można jednoznacznie stwierdzić, że wszyscy przedstawiciele tego gatunku uwielbiają wodę i są miłośnikami pływania. Oczywiście zdarza się, że w każdej populacji znajdą się egzemplarze odbiegające od ustalonego standardu psychicznego lub fizycznego. Jednak większość nowofundlandów lubi wodę i przebywanie w jeziorze lub w rzece sprawia im przyjemność, ale podkreślam większość. Jeżeli więc dany pies nie przejawia nadmiernej chęci skorzystania z kąpieli nie powinniśmy za wszelką cenę próbować go namówić.
Niektóre kluby rasy, tak jak na przykład Newfounlad Culb of Amerika organizuje testy ratownictwa, aby podtrzymać tradycję i naturalne umiejętności psa. Polegają one na odszukiwaniu i aportowaniu przedmiotów, przeciąganiu liny, holowaniu łodzi i wyciąganiu tonących na brzeg.

źródło

Wzorzec: Nowofunland (Wzorzec FCI nr 50 z 29.10.1996)

K r ó t k i r y s h i s t o r y c z n y
Rasa pochodzi z Nowej Fundlandii, powstała w wyniku skrzyżowania rodzimych psów z dużym, czarnym psem do polowań na niedźwiedzie, który pojawił się wraz z Wikingami po 1100 roku. Wraz z osiedleniem się europejskich rybaków na wyspie do odświeżenia i ukształtowania się rasy przyczyniło się wiele nowych ras psów, ale najważniejsze cechy charakterystyczne pozostały niezmienione. Po rozpoczęciu kolonizacji wyspy w roku 1610 Nowofundland był już w pełni utrwaloną rasą zarówno pod względem morfologicznym jak i swych cech charakteru. Pozwoliło mu to dobrze znosić skrajnie surowe warunki klimatyczne i przeciwności morza przy wyciąganiu ciężkich ładunków na ląd, a także w pełnieniu roli psa aportującego z wody i ratowniczego.

W y g l ą d o g ó l n y
Nowofundland jest masywnym psem, o mocnym tułowiu, dobrej muskulaturze i dobrej koordynacji ruchowej.

I s t o t n e p r o p o r c j e
Długość tułowia, mierzona od stawu barkowego do guza kulszowego, jest większa niż wysokość w kłębie. Tułów zwarty. U suk tułów może być nieco dłuższy i mniej masywny niż u psów. Głębokość klatki piersiowej jest nieco większa niż odległość od klatki piersiowej do podłoża.

U s p o s o b i e n i e
Wyraz nowofunianda odzwierciedla jego życzliwość i łagodność. Majestatyczny, radosny i przedsiębiorczy, znany jest ze swej wrodzonej delikatności i łagodnego usposobienia.

G ł o w a
Masywna. Głowa suki taka sama w ogólnym zarysie jak psa, ale nieco lżejsza.
MÓZGOCZASZKA:
Czaszka: Szeroka, lekko wysklepiona kość ciemieniowa, bardzo mocno rozwinięta kość potyliczna.
Stop: Zaznaczony, ale nigdy ostro.
TRZEWIOCZASZKA:
Nos: Duży, dobrze pigmentowany, o dobrze rozwiniętych nozdrzach. Czarny u psów czarnych i biało-czarnych, brązowy u psów brązowych.
Kufa: Wyraźnie graniasta, głęboka i umiarkowanie krótka, pokryta krótkim, delikatnym włosem, pozbawiona zmarszczek. Kąt wargowy widoczny, ale nie przesadnie zaznaczony.
Fafle: Miękkie.
Zgryz: Zgryz nożycowy lub cęgowy.
Oczy: Stosunkowo małe, umiarkowanie głęboko lecz szeroko osadzone; trzecia powieka niewidoczna. Ciemnobrązowe u psów czarnych i biało-czarnych, jaśniejsze dopuszczalne u psów brązowych.
Uszy: Stosunkowo małe, trójkątne, o zaokrąglonych końcach, osadzonych daleko w tyle głowy, dobrze przylegające. Długość ucha u dorosłego psa jest t^ka, aby przy mierzeniu sięgało do wewnętrznego kącika oka.

S z y j a
Mocna, muskularna, dobrze osadzona na łopatkach, długa na tyle, aby pozwalała na dumne noszenie głowy. Bez przesadnego podgardla.

T u ł ó w
O masywnym kośćcu. Oglądany z boku głęboki i mocny.
Górna linia: Horyzontalna i stabilna od kłębu do zadu.
Grzbiet: Szeroki.
Lędźwie: Mocne i dobrze umięśnione.
Zad: Szeroki, opadający pod kątem około 30°.
Klatka piersiowa: Szeroka, pojemna i głęboka, z dobrze wysklepionymi żebrami.
Linia dolna i brzuch: Prawie horyzontalna, nigdy podciągnięta.

K o ń c z y n y p r z e d n i e
Proste i równoległe, także w stępie i w wolnym kłusie.
Łopatki: Bardzo dobrze umięśnione, wyraźnie ukośnie ustawione.
Łokcie: Przylegające.
Śródręcze: Nieznacznie nachylone.
Łapy: Duże, proporcjonalne do tułowia, dobrze zaokrąglone i zwarte, o mocnych, ściśle przylegających do siebie palcach. Palce połączone błoną.

K o ń c z y n y t y l n e
Ponieważ zdolność do uciągu dużych ciężarów, do pływania oraz dynamicznego, przestrzennego kroku zależy w dużej mierze od kończyn tylnych, ich budowa ma u nowofundlanda ogromne znaczenie. Miednica powinna być mocna, szeroka i długa.
Uda: Szerokie i muskularne.
Kolana: Dobrze katowane, ale nie aż tak, aby pies sprawiał wrażenie kucającego
Podudzie: Mocne i dość długie.
Staw skokowy: Stosunkowo krótki, bardzo nisko ustawiony; stawy równoległe do siebie i szeroko rozstawione; nigdy nie wykręcone ani na zewnątrz ani do wewnątrz.
Łapy: Mocne i zwarte. Wilcze pazury, jeśli są, należy usunąć.

O g o n
U pływającego nowofundlanda pełni rolę steru; dlatego nasada powinna być mocna i szeroka. U stojącego psa ogon zwisa w dół, ewentualnie nieznacznie podkręcony na końcu; sięga do pięty, lub nieco poniżej. W ruchu lub podnieceniu ogon noszony jest w linii poziomej, nieznacznie podkręcony na końcu, nie może być nigdy zakręcony nad grzbietem ani też wciśnięty pod brzuch.

K r o k / r u c h
: Ruch nowofundlanda charakteryzuje długi wykrok przednich Kończyn i mocny napęd kończyn tylnych, dające wrażenie swobody i siły. Lekkie kolebanie grzbietu jest naturalne. Gdy pies przyspiesza, kończyny wykazują tendencję do zbieżnego stawiania, linia grzbietu pozostaje pozioma.

W ł o s
Odporny na przemoczenie i wilgoć. Włos okrywowy umiarkowanej długości i prosty, bez lokowatości. Lekko falisty dopuszczalny. Podszerstek miękki i gęsty, gęstszy zimą niż latem, ale zawsze obecny na zadzie i klatce piersiowej. Włos na czaszce, kufie i uszach krótki i delikatny. Pióro na przednich i portki na tylnych kończynach. Gęsty, długi włos pokrywa całkowicie ogon, nie tworzy jednak pióra. Trymowanie i strzyżenie szaty nie jest popierane.

U m a s z c z e n i e
Czarne, czarno-białe i brązowe.
Czarne: jest tradycyjnym umaszczeniem Nowofundlanda. Kolor jak najbardziej jednolity, ale nieznaczny brązowy nalot dopuszczalny. Białe znaczenia na piersi, palcach i/ lub na końcu ogona dopuszczalne.
Biało-czarne: ma dla rasy historyczne znaczenie. Preferowane rozmieszczenie znaczeń: czarna głowa z białą strzałką schodzącą na kufę, czarne symetrycznie zachodzące na boki siodło, czarny zad i czarna wierzchnia część ogona. Pozostałe partie ciała są białe, mogą mieć jednak minimalne czarne nakrapianie.
Brązowe: odcienie od czekoladowego do koloru brązu. Białe znaczenia na piersi, łapach i/lub końcu ogona dopuszczalne. Na wystawach psy są oceniane bez podziału na umaszczenia w klasach.

W i e l k o ś ć
Wysokość w kłębie:
Psy: 71 cm (28 inches),
Suki: 66 cm (26 inches).

W a g a
Psy: około 68 kg,
Suki: około 54 kg.
Duże gabaryty psa pożądane, ale nie są oceniane wyżej niż harmonijność, ogólne wrażenie, solidność konstrukcji i prawidłowy ruch.

W a d y
Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa.
Ogólne wrażenie: wysokonożność, brak masy.
Ogólna budowa kośćca: ociężały wygląd, delikatny kościec.
Charakter: agresywność, bojaźliwość.
Głowa: wąska.
Kufa: spiczasta lub długa.
Fafle: wyraźne.
Oczy: okrągłe, wyłupiaste, żółte, widoczna trzecia powieka.
Grzbiet: karpiowaty, miękki lub łękowaty.
Ogon: krótki, długi, załamany, skręcony na końcu.
Kończyny przednie: miękkie nadgarstki, płaskie łapy, łapy ustawione do-, środka lub na zewnątrz, brak błony między palcami.
Kończyny tylne: stromo katowane, o krowiej postawie, beczkowate, szpotawe.
Chody: ruch drobiący, powłóczący, “dryfujący”- oś ciała niezgodna z kierunkiem ruchu, zbyt wąsko stawiane kończyny, ruch plączący, krzyżowanie kończyn przednich, rozbieżne lub wyraźnie zbieżne ich stawianie, hackney, inochód.
Włos: całkowicie nastroszony. Brak podszerstka.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
Usposobienie inne niż wzorcowe.
Przodozgryz, tyłozgryz, skrzywienie żuchwy.
Krótki i gładki włos.
Znaczenia w innym kolorze niż biały u psów czarnych i brązowych.
Każde inne umaszczenie niż czarne, biało-czarne i brązowe.

U w a g a
Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane w mosznie.

źródło

http://www.wichrowelaki.pl/

—————————————————————————————
ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia

Labrador Retriever – jedna z ras psów, należąca do grupy psów aportujących, płochaczy i psów wodnych, zaklasyfikowana do sekcji psów aportujących.

Nazwa rasy wzięła od półwyspu (Labrador – Kanada) pomimo tego, iż psy te w rzeczywistości pochodzą z Nowej Fundlandii, oraz angielskiego czasownika “to retrieve” – “przynosić” od zadań, jakie spełniają w myślistwie.

Rys historyczny
Podobnie jak nowofundland i landseer rasa pochodzi ze wschodnich wybrzeży Kanady; w XVIII wieku była wykorzystywana przez rybaków do pracy na kutrach (psy pomagały przy wyciąganiu sieci, aportowaniu przedmiotów, a nawet ratowaniu tonących); do Europy pierwsze psy tej rasy sprowadził w 1820 lord Malmesbury (błednie nazywajac je “psami z Labradoru”), który razem z synem rozpoczął ich hodowlę w Wielkiej Brytanii.

Wygląd
Labradory występują w trzech kolorach:
biszkoptowe (jasnokremowe, złote, ognisto-rude).
czarne.
czekoladowe (występuje najrzadziej).

Zachowanie i charakter
przyjacielskie, posłuszne i łatwe do wyszkolenia – ze względu na swe cechy psy tej rasy często są wykorzystywane w roli przewodników niepełnosprawnych i psów policyjnych (do tropienia i do wyszukiwania narkotyków) oraz w kynoterapii.
bardzo wesoły i żywiołowy, lubi zabawy także z innymi psami.
potrzebuje tresury, by nie był uciążliwy dla innych. Wytrzymały, aktywny i silny, często próbuje dominować. Przywiązują się do swoich opiekunów.
uwielbia dzieci.
jest bardzo aktywny – nie może długo przebywać w zamknięciu.

Użytkowość
wszechstronnie użyteczne, m. in. psy ratownicze (gruzowe i do ratownictwa wodnego), przewodnicy ociemniałych, doskonałe psy rodzinne.
Pod koniec XIX wieku rasa została zatwierdzona w Wielkiej Brytanii jako pies myśliwski.
nadaje się dla osób lubiących psy przyjacielskie i żywiołowe oraz dla rodzin z dziećmi.
nadaje się do sportów kynologicznych (agility, obedience, dogfrisbee)

Zdrowie i pielęgnacja
Trzeba zapewnić mu odpowiednią do jego potrzeb dawkę codziennego ruchu (min.3 godziny dziennie). Niespełnienie tego warunku prowadzi do otyłości, a ta powoduje choroby stawów.

Popularność
Według liczby psów oficjalnie zarejestrowanych w organizacjach kynologicznych Labrador Retriever to jedna z najpopularniejszych ras w Wielkiej Brytanii i w USA, coraz bardziej popularna w Polsce.

—————————————————————————————
ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia

Labrador Retriever – jedna z ras psów, należąca do grupy psów aportujących, płochaczy i psów wodnych, zaklasyfikowana do sekcji psów aportujących.

Nazwa rasy wzięła od półwyspu (Labrador – Kanada) pomimo tego, iż psy te w rzeczywistości pochodzą z Nowej Fundlandii, oraz angielskiego czasownika “to retrieve” – “przynosić” od zadań, jakie spełniają w myślistwie.

Rys historyczny
Podobnie jak nowofundland i landseer rasa pochodzi ze wschodnich wybrzeży Kanady; w XVIII wieku była wykorzystywana przez rybaków do pracy na kutrach (psy pomagały przy wyciąganiu sieci, aportowaniu przedmiotów, a nawet ratowaniu tonących); do Europy pierwsze psy tej rasy sprowadził w 1820 lord Malmesbury (błednie nazywajac je “psami z Labradoru”), który razem z synem rozpoczął ich hodowlę w Wielkiej Brytanii.

Wygląd
Labradory występują w trzech kolorach:
biszkoptowe (jasnokremowe, złote, ognisto-rude).
czarne.
czekoladowe (występuje najrzadziej).

Zachowanie i charakter
przyjacielskie, posłuszne i łatwe do wyszkolenia – ze względu na swe cechy psy tej rasy często są wykorzystywane w roli przewodników niepełnosprawnych i psów policyjnych (do tropienia i do wyszukiwania narkotyków) oraz w kynoterapii.
bardzo wesoły i żywiołowy, lubi zabawy także z innymi psami.
potrzebuje tresury, by nie był uciążliwy dla innych. Wytrzymały, aktywny i silny, często próbuje dominować. Przywiązują się do swoich opiekunów.
uwielbia dzieci.
jest bardzo aktywny – nie może długo przebywać w zamknięciu.

Użytkowość
wszechstronnie użyteczne, m. in. psy ratownicze (gruzowe i do ratownictwa wodnego), przewodnicy ociemniałych, doskonałe psy rodzinne.
Pod koniec XIX wieku rasa została zatwierdzona w Wielkiej Brytanii jako pies myśliwski.
nadaje się dla osób lubiących psy przyjacielskie i żywiołowe oraz dla rodzin z dziećmi.
nadaje się do sportów kynologicznych (agility, obedience, dogfrisbee)

Zdrowie i pielęgnacja
Trzeba zapewnić mu odpowiednią do jego potrzeb dawkę codziennego ruchu (min.3 godziny dziennie). Niespełnienie tego warunku prowadzi do otyłości, a ta powoduje choroby stawów.

Popularność
Według liczby psów oficjalnie zarejestrowanych w organizacjach kynologicznych Labrador Retriever to jedna z najpopularniejszych ras w Wielkiej Brytanii i w USA, coraz bardziej popularna w Polsce.

—————————————————————————————
ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia ogłoszenia